Hardheid kan gedefinieerd worden als de weerstand van een materiaal tegen indrukking. Het testen van de hardheid is een belangrijke stap in veel industrieën over de hele wereld, waaronder metalen, glasvezel, kunststoffen en rubbers; het wordt vaak gebruikt om de kwaliteit van materialen te certificeren, reparaties te testen en kan een indicatie zijn van mogelijke coatingdefecten.
DeFelsko biedt digitale en analoge hardheidsmetingen volgens drie verschillende erkende hardheidsmethodes: Shore (A en D), Barcol en Potloodhardheid (Wolff-Wilborn).
De digitale PosiTector SHD Shore hardheidsdurometer is verkrijgbaar in Shore A (voor zacht rubber, elastomeren, neopreen, siliconen, enz.) of Shore D (voor harde rubbers, epoxy's, harde kunststoffen, PVC, acryl, enz.)
De PosiTector BHI Barcol-hardheidsmeter is een digitale meter die de weerstand tegen indrukking meet van zachte metalen en zeer harde kunststoffen, waaronder aluminium, aluminiumlegeringen, koper, messing en vezelversterkte kunststoffen.
De PosiTest PT Potloodhardheidsmeter wordt gebruikt om de krasbestendigheid en relatieve hardheid van verven en coatings te testen.
Zie hieronder voor meer informatie over hardheidsmetingen en de beschikbare hardheidsmeters.
De PosiTector SHD meet de indrukkinghardheid van niet-metalen materialen zoals zachte rubbers, epoxy's, kunststoffen en dikke coatings. Er zijn twee durometer modellen beschikbaar voor verschillende hardheidsbereiken - Shore A en Shore D.
Voldoet aan ASTM D2240, ISO 868/7267/7619 en DIN 53505
De PosiTector BHI meet de hardheid van zachte metalen zoals aluminium, aluminiumlegeringen, koper, messing en andere materialen zoals hardere kunststoffen en vezelversterkte kunststof.
Voldoet aan ASTM B648/D2583, DIN EN 59 en AS/NZS 3572.22
De PosiTest PT meet de hardheid van coatings en films volgens de Potloodhardheidsmethode (Wolff-Wilborn) in overeenstemming met ISO 15184 en ASTM D3363.
Voldoet aan ISO 15184, ASTM D3363, JIS K-5600, BS 3900-E19, MIL C 27 227, ECCA-T4-1, SNV 37113, SIS184187, NEN 5350.
Materiaalhardheid is een maat voor het vermogen van een materiaal om permanente vervorming te weerstaan, zoals buigen, indrukken, krassen, schuren, eroderen of snijden. Het meten van hardheid is een cruciaal onderdeel van kwaliteitscontrole.
Verder lezen:
Hardheid kan op verschillende manieren gemeten worden en betekent verschillende dingen voor verschillende industrieën. De exacte testmethode en hardheidsschaal worden bepaald door het materiaal dat getest wordt en door de kwaliteitsverwachtingen van klanten, afnemers en kwaliteitsborgingsprogramma's.
Doorgaans wordt een indringlichaam met afmetingen volgens een testnorm onder een bepaalde belasting en soms gedurende een bepaalde tijd in het materiaal gedrukt. De diepte en/of vorm van de indrukking wordt gemeten om een hardheidswaarde te bepalen. Hieronder zijn indringlichamen voor een Shore-hardheidsmeter (links) en een Barcol-hardheidsmeter (rechts) afgebeeld:

Bij een potloodhardheidstest worden potloden gebruikt met een hardheid van 6B (zachtst) tot 6H (hardst). Zij fungeren als indringlichaam en worden met de hand of een potloodwagentje over het oppervlak geduwd.

Hardheidsmeting wordt gebruikt voor kwaliteitscontrole, met specifieke kwaliteitseisen van de fabrikant, klanten en andere belanghebbenden. Het is ook een relatief eenvoudige en voordelige manier om andere materiaaleigenschappen te bepalen. Bij verf, coatings en bekledingen kan de hardheid bijvoorbeeld de uithardingsgraad aangeven. Dit helpt bij de werkplanning en bespaart kostbare tijd.
De volgende normen worden vaak gebruikt om de hardheid van materialen te bepalen, waaronder hard en zacht rubber, kunststoffen, zachte metalen (zoals aluminium, koper en brons), verf, coatings, bekledingen en films.
Testnormen voor Shore-hardheid worden gebruikt om de indrukhardheid te meten van niet-metalen materialen zoals zacht rubber, elastomeren, neopreen en siliconen, maar ook hardere materialen zoals hard rubber, epoxy's, harde kunststoffen, PVC en acryl.
ASTM D2240 leidt de gebruiker door twaalf soorten rubberhardheidsmeters, ook wel durometers genoemd: Types A, B, C, D, DO, E, M, O, OO, OOO, OOO-S en R.*
*Raadpleeg ASTM D2240 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
ISO 868 beschrijft een methode voor het bepalen van de indrukhardheid van kunststoffen en eboniet (gevulkaniseerd hard rubber).*
*Raadpleeg ISO 868 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
ISO 7267 specificeert een testmethode voor het bepalen van de rubberhardheid van gevulkaniseerde of thermoplastische rubber rolbekledingen, gerapporteerd in Shore-hardheidseenheden (Shore A of D).*
*Raadpleeg ISO 7267 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
ISO 7619 beschrijft een testmethode om met durometers de indrukhardheid (Shore) van gevulkaniseerd of thermoplastisch rubber te bepalen. De meetwaarde wordt gerapporteerd op de Shore A-, D-, AO- of AM-schaal.*
*Raadpleeg ISO 7619 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
DIN 53505 biedt richtlijnen voor het meten van de hardheid van rubber met behulp van Shore A- en Shore D-durometers.*
*Raadpleeg DIN 53505 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
Testnormen voor Barcol-hardheid worden gebruikt om de indrukhardheid van zachte metalen zoals aluminium, brons en koper te bepalen.
ASTM B648 beschrijft een testmethode om de Barcol-hardheid van aluminiumlegeringen met een Barcol-hardheidsmeter te bepalen.*
*Raadpleeg ASTM B648 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
ASTM D2583 behandelt het bepalen van de indrukhardheid van versterkte en niet-versterkte kunststoffen met een Barcol-hardheidsmeter.*
*Raadpleeg ASTM D2583 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
DIN EN 59 specificeert een testmethode voor het bepalen van de Barcolhardheid van glasversterkte kunststoffen.*
*Raadpleeg DIN EN 59 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
AS/NZS 3572.22 beschrijft een testmethode om de Barcol-hardheid van glasvezelversterkte kunststoffen (GRP) te bepalen.*
*Raadpleeg AS/NZS 3572.22 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
Hardheidsproeven voor verf en coatings volgens de normen worden doorgaans uitgevoerd met de potloodhardheidstest (Wolff-Wilborn).
ISO 15184 specificeert een methode om de filmhardheid te bepalen door potloden van bekende hardheid over de film te duwen.*
*Raadpleeg ISO 15184 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
ASTM D3363 beschrijft de testmethode om de hardheid van verf en coatings te bepalen met stiften of potloden van afnemende hardheid. Zo wordt het punt bepaald waarop het potlood 1 — geen groef meer in de film maakt (potloodhardheid) of 2 — geen kras meer op de film maakt (krashardheid).*
*Raadpleeg ASTM D3363 voor een volledige beschrijving van de testnorm.
JIS K 5600-5-4 specificeert een testmethode voor het bepalen van de filmhardheid door potloden van een bekende hardheid over de film te duwen.*
*Raadpleeg JIS K 5600-5-4 voor een volledige beschrijving van de testnorm.